|
 |
Serwis społecznościowy
Z Efektywnie.com
Serwis społecznościowy (inaczej: portal społecznościowy) - rodzaj interaktywnych stron WWW, które są współtworzone przez sieci społeczne osób podzielających wspólne zainteresowania lub chcących poznać zainteresowania innych. Większość portali społecznościowych dostarcza użytkownikom wielu sposobów komunikacji, np.: czaty, komunikatory, listy dyskusyjne, blogi, fora dyskusyjne, itp.
Spis treści |
Główne rodzaje serwisów społecznościowych
- skierowane do konkretnych grup społecznych (np. byłych uczniów – polskim przykładem takiego portalu jest Nasza-klasa.pl)
- skierowane na dzielenie się konkretnymi treściami (YouTube, Flickr, fotka.pl)
- łączące grupy zamknięte, do których można dostać się poprzez zaproszenie od innego użytkownika (np. Grono.net)
- dajace możliwość internautom prowadzenie własnych profili - stron (np. Friends.pl)
Oprócz tego elementy serwisów społecznościowych adaptują też często portale oferujące innego rodzaju usługi, np. zajmujące się handlem on-line (Amazon.com) czy dostarczające głównie informacje prasowe (gazeta.pl).
Serwisy społecznościowe w biznesie
Serwisy społecznościowe łączą ludzi niewielkim kosztem, co może być niezwykle korzystne dla przedsiębiorców i sektora małych i średnich firm (sektor MSP), chcących poszerzyć zakres swoich kontaktów. Bardzo często firmy wykorzystują serwisy aby wpłynąć na potencjalnego klienta. Firmy mogą również wykorzystywać serwisy na potrzeby kampanii reklamowej w formie ogłoszeń. Ponieważ biznes działa w skali globalnej, serwisy ułatwiają utrzymywanie kontaktów na całym świecie.
LinkedIn.com (polskim odpowiednikiem są GoldenLine i Profeo.pl) jest dobrym przykładem społeczności internetowej stosowanej w biznesie. LinkedIn.com stał jednym z najpotężniejszych i powszechnie używanych portali z ponad 20 milionami zarejestrowanych użytkowników reprezentujących 150 różnych branży przemysłowych.
Biznesowe społeczności internetowe funkcjonują jako spotkania online dla specjalistów z dziedziny biznesu i przemysłu. Inne portale wykorzystują ten model w celu tworzenia niszowych społeczności internetowych.
Dzięki biznesowym społecznościom wirtualnym, poszczególne jednostki mogą być dostępne. Ludzie tworzą swoją prawdziwą tożsamość w wiarygodnym miejscu. Następnie nawiązują kontakty bezpośrednio ze sobą lub w obrębie grupy, która wykazuje wspólne zainteresowania i podobne cele. Mogą oni także tworzyć własne blogi, obrazy, slajdy i filmy. Podobnie jak w przypadku serwisów społecznościowych, użytkownik istotnie staje się wydawcą.
Tradycyjnym sposobem komunikacji jest rozmowa twarzą w twarz. Jednakże dzięki interaktywnej technologii komputerowej, połączenie P2P (z ang. peer-to-peer) możliwe jest w każdej chwili. Serwisy sieci społecznościowych skupiają ogromną rzeszę osób zainteresowanych, poprzez tworzenie interaktywnych miejsc spotkań informacyjnych. Co więcej, członkowie społeczności mają możliwość rozwoju zawodowego.
Typowa budowa serwisu społecznościowego
Podstawy
Serwisy społecznościowe to miejsca w Internecie, gdzie każdy użytkownik może stworzyć swój własny profil. Służą one głównie zwiększeniu poczucia przynależności do jakiejś grupy społecznej.
Serwisy te dzielą się na dwie kategorie:
- zewnętrzne (z ang. external social networking ESN) – otwarte/ publiczne i dostępne dla wszystkich użytkowników Internetu, umożliwiając im swobodną komunikację między sobą. Ich użytkownicy mogą wysyłać swoje zdjęcia oraz zaprzyjaźniać się z innymi użytkownikami, zwykle po tym, jak obie strony zaakceptują wysłaną wcześniej prośbę o dodanie do listy znajomych (z ang. friend request). Oto przykład: jeśli Ania chce dodać Piotrka do listy swoich znajomych, wysyła do niego właśnie prośbę o dodanie do listy kontaktów. Piotrek może tę prośbę odrzucić lub też przyjąć i wtedy oboje zostają dodani do swoich list znajomych.
- wewnętrzne (z ang. internal social networking ISN) – zamknięte/ prywatne społeczności składające się z grupy ludzi jednej firmy, stowarzyszenia, instytucji edukacyjnej lub innej organizacji, a także stworzonej przez użytkownika ESN grupy zamkniętej, tzn. takiej, do której można się dostać jedynie poprzez zaproszenie od znajomego.
Niektóre serwisy posiadają możliwość dodawania ludzi do „ulubionych”, co nie musi być potwierdzane przez innych użytkowników. Zazwyczaj serwisy społecznościowe umożliwiają kontrolę nad swoją prywatnością, tzn. użytkownicy mogą wybierać, co jest a co nie jest widoczne dla innych w ich profilu oraz to, kto może ich profil przeglądać lub się z nimi kontaktować.
Dodatkowe opcje
Niektóre serwisy społecznościowe posiadają dodatkowe opcje, np. tworzenie grup o sprecyzowanych zainteresowaniach, przesyłanie filmów oraz prowadzenie rozmów na forach. Ponadto, istnieją "serwisy geospołeczne", które używają internetowych aplikacji mapujących w celu gromadzenia użytkowników zgodnie z ich geograficznym położeniem. Pojawił się również trend zmierzający w kierunku większej współpracy między różnymi serwisami społecznościowymi, któremu przewodzą takie firmy jak OpenID oraz OpenSocial. Jego ideą jest umożliwienie użytkownikom stworzenia jednego wspólnego profilu na wielu serwisach internetowych. Obecnie w ten sposób współpracują między sobą następujące serwisy: Facebook, Flickr, Blogger, Wordpress, itd.
Model biznesowy
Obecnie tylko niewielka liczba serwisów społecznościowych pobiera opłaty za członkostwo. Wynika to być może z faktu, że jest to dość nowa forma usług, której wartość jeszcze się nie utrwaliła w umysłach konsumentów. Firmy takie jak MySpace czy Facebook sprzedają na swoich stronach reklamy online, dlatego ich celem jest jak największa liczba członków, a wprowadzenie opłat przyniosłoby efekt przeciwny. Niektórzy twierdzą, że szczegółowe informacje o użytkownikach danych serwisów umożliwiają kierowanie reklamy do wyspecjalizowanej grupy odbiorców w takim stopniu, jaki nie jest możliwy nigdzie indziej. Innym źródłem dochodów takich stron jest tworzenie internetowych giełd (np. Giełda Facebook’a) lub sprzedawanie informacji i kontaktów zawodowych firmom (LinkedIn). Polskim przykładem takiego serwisu może być GoldenLine, który również umożliwia rozbudowywanie sieci kontaktów zawodowych, a także rozwijanie swojej kariery zawodowej.
Internetowe serwisy społecznościowe funkcjonują na zasadzie niezależnego modelu biznesowego – użytkownicy spełniają podwójną rolę – są zarówno dostawcami jak i odbiorcami danych treści. Jest to przeciwieństwem tradycyjnego modelu, w którym dostawcy i odbiorcy danych dóbr są odrębnymi podmiotami. Dlatego w modelu niezależnym dochód generowany jest głównie dzięki reklamie. Jednak, kiedy treść danego serwisu jest ceniona wystarczająco wysoko, możliwy jest również dochód ze składek.
Prywatność
Rosną obawy, że użytkownicy portali podają zbyt wiele informacji osobistych, co może zwiększyć liczbę przestępstw na tle seksualnym. Bez względu na to, jak często duże portale (np. MySpace) współpracują z organami ścigania, aby zapobiec tego typu incydentom, użytkownicy portali muszą być świadomi zagrożeń jakie czyhają na nich w sieci, tj.: złodzieje danych osobowych oraz wirusy komputerowe. Istnieje również zagrożenie prywatności związane z zamieszczanie zbyt szczegółowych personaliów na stronach wielkich przedsiębiorstw lub organizacji rządowych, które mają możliwość stworzenia profilu osobistego. Problem stanowi również kwestia dotycząca kontroli danych, ponieważ informacje zmienione, bądź usunięte przez użytkownika mogą zostać odtworzone i trafić w ręce osób trzecich. Uwagę na problem kontroli danych zwróciła sprawa kontrowersyjnego portalu Quechup, który wysyłał spam na adresy E-mailowe pozyskane od swoich użytkowników.
Zdobywanie informacji od podmiotów badanych poprzez ankiety medyczne i naukowe na temat zwyczajów życia codziennego jest ściśle kontrolowane przez specjalne komisje rewizyjne, np. aby upewnić się, że osoby nieletnie i ich rodzice wyrazili zgodę na przeprowadzenie badania. Jednak nie jest jasne, czy takie same zasady dotyczą zbierających informacje na serwisach społecznościowych. Na tego typu serwisach często zamieszczane są personalia, które ciężko byłoby uzyskać w tradycyjny sposób. Mimo że dane znajdujące się na portalach są publiczne, posługiwanie się nimi w pracach naukowych jest naruszeniem prywatności.
Dochodzenia
Portale społecznościowe coraz powszechniej są wykorzystywane w postępowaniach sądowych i śledztwach kryminalnych. Informacje zamieszczone na portalach Myspace i Facebook zostały wykorzystane przez policję, kuratora oraz władze uniwersyteckie do oskarżenia użytkowników tych portali. W niektórych sprawach informacje zamieszczone na MySpace zostały wykorzystane w sądzie. Portal Facebook jest źródłem dowodów przeciwko studentom dla władz uczelni oraz organów sprawujących władzę. Facebook, który jest najczęściej odwiedzany przez studentów, pozwala na utworzenie własnego profilu z danymi osobistymi. Dostęp do profili osobistych mogą mieć inni zarejestrowani użytkownicy z tej samej szkoły, do których często dołączają władze i ochrona szkoły.
Zobacz też
Źródło: pl.wikipedia.org
